»Myśl ks. Bosko

Dziełami miłości zamykamy sobie bramy piekła, a otwieramy raju.

Program Wychowawczo-Duszpasterski Oratorium im. św. Jana Bosko w Łodzi

W kontekście miasta Oratorium im. św. Jana Bosko jest punktem odniesienia dla młodzieży najuboższej i najbardziej oddalonej od Kościoła. Program zakłada zgromadzenie dzieci i młodzieży w przedziale wiekowym od 12 do 18 roku życia. Stworzenie środowiska wychowawczego jakim jest Oratorium i wychowanie do wiary wszystkich uczestników poprzez więź międzyludzką, integrację, tworzenie grup, zaangażowanie animatorów, konkretne działanie z młodzieżą, aby doprowadzić ją do Chrystusa jako nauczyciela, przewodnika i wzoru człowieka doskonałego. Droga prowadzi od wyjścia z pierwszym orędziem ewangelizacyjnym do osobistego przyjęcia Chrystusa jako Pana i Zbawiciela.

1. Oratorium: Środowisko otwarte.

1.1. Oratorium prowadzi działalność wychowania i wzrastania w wierze na rzecz parafii. Jawią się jako "dzieło z pogranicza tego co religijne i świeckie: z tej lokalizacji pochodzi cała jego oryginalność i ryzyko" (KG XXIII, 262).

1.2. Styl, z jakim Oratorium wychodzi naprzeciw młodym jest skoncentrowany na Systemie Prewencyjnym Ks. Bosko (rozum, religia, dobroć czyli miłość wychowawcza). System ten wymaga:
- osobistego spotkania z drugim człowiekiem,
- dobroci wobec wszystkich, a w szczególności wobec najbardziej potrzebujących;
- postawy przyjmującej, zwłaszcza wobec nowo przybyłych, pojętej jako dar przyjaźni, akceptacji drugiej osoby, umiejętności pomagania temu, kto znajduje się w sytuacji trudnej, solidarności z najuboższymi, cierpliwości i łagodności wobec młodych,
- współpracy z rodzinami, które pozostają głównymi odpowiedzialnymi za wychowanie swoich dzieci.
W ten program są zaangażowani animatorzy oratorium, jak również sama młodzież wobec swoich kolegów.(protagonizm młodzieżowy)

1.3. Aby utrzymać jakość wychowawczą i duszpasterską Oratorium jawi się jako:
- wspólnota ewangelizująca
- wspólnota, która służy
- wspólnota twórcza.

2. Oratorium: wspólnota ewangelizująca

Na wielorakie wyzwania, jakie młodzież stawia wspólnocie wierzących, Oratorium odpowiada propozycją przebycia stopniowej, jasnej drogi wiary, która poczynając od metody "spotkania" prowadzi do dojrzałości ludzkiej, do spotkania z Jezusem Chrystusem, do silnego poczucia przynależności do wspólnoty Kościoła i do zaangażowania na rzecz Królestwa.

2.1. Oratorium poprzez spotkania formacyjne uczestników i animatorów prowadzi działalność ewangelizacyjną. Ewangelizując wychowujemy i wychowując ewangelizujemy. Uczestnik oratorium powinien uczęszczać na katechezę w swojej szkole. Będzie to pozytywna postawa w środowisku odrzucającym wartość ewangelii, a jednocześnie uczestnik stanie się znakiem Chrystusa w świecie. Nowo przybyli nie powinni negować modlitwy w Oratorium i Regulaminu Oratorium.

2.2. Oratorium jako wspólnota wierzących, która umacnia się w uczestnictwie w Eucharystii. Jest ona dla nas:
- możliwością rozwoju duchowego, dojrzewania wiary w Chrystusa Pana oraz zaangażowania w praktykowaniu przykazania miłości Boga i bliźniego;
- siłą jednoczącą wszystkie wysiłki wychowawcze w budowaniu wspólnoty oratoryjnej, w której dzieci i młodzież gimnazjalna zajmują szczególne miejsce;
- punktem kulminacyjnym i źródłem dzielenia się miłością wobec wszystkich. Jest również miejscem rodzenia się autentycznych powołań.

2.3. Wzorem i źródłem ducha salezjańskiego jest Serce Chrystusa, wysłannika Ojca. W odczytywaniu Ewangelii jesteśmy szczególnie wrażliwi na pewne rysy postaci Chrystusa, tj: umiłowanie maluczkich i ubogich, gorliwość w przepowiadaniu; troskliwość Dobrego Pasterza, który zwycięża łagodnością i darem z samego siebie. Słowo Boże, słuchane z wiarą jest dla nas źródłem życia duchowego, pokarmem dla modlitwy i mocą w dochowaniu wierności na codzień. Wyznacza nam:
- ciągłą pracę nad zdobywaniem właściwego rytmu osobistej modlitwy
- ustalać momenty modlitwy wspólnej w taki sposób, aby wszyscy animatorzy mieli możliwość w niej uczestniczyć,
- zapewnić regularne funkcjonowanie zebrań wszystkich animatorów oraz LRM, jako środków animacji i współodpowiedzialności
- weryfikować jakość naszych przedsięwzięć podnosząc je na coraz wyższy poziom, a więc rezygnacja z bylejakości, proponować coraz nowsze gry i zabawy
- pobudzać do czytania lektur salezjańskich, aby pogłębić w ten sposób ducha salezjańskiego

2.4. Wspólnota oratoryjna wyraża pragnienie i wolę życia darem wspólnoty dzięki pojednaniu. Celebracja osobista i wspólnotowa Sakramentu Pokuty jest uprzywilejowanym momentem dla odnawiania wspólnotowej harmonii. Dokonuje się to w czasie dni skupienia, rekolekcji w parafii, w trzeci piątek miesiąca.

2.5. Obecność Maryi Wspomożycielki Wiernych na naszej drodze jest wzorem daru życia i odpowiedzialności. Dlatego żywimy do Niej pobożność. Wyraża się to w czasie hołdu Wspomożycielce 24 każdego miesiąca.

2.6. Aby lepiej przeżywać jedność wspólnoty, jednoczymy się wszyscy poprzez współpracę i obecność przy organizacji ważnych wydarzeń w życiu Oratorium, aby bardziej uwidaczniać charyzmat salezjański w naszym środowisku i w naszych działaniach na zewnątrz. Takich jak;
- święto Oratorium (Dzień Młodości); Festyn na Zdrowi
- niedzielna Eucharystia; Eucharystia w trzeci piątek miesiąca.
- celebracja eucharystyczna w pierwsze czwartki miesiąca;
- dzień przyjaźni i wdzięczności za obecność Salezjanów (Wielki Czwartek);
- uroczystości wg tradycji salezjańskiej, szczególnie: święto Niepokalanej, ks. Bosko, Matki Mazzarello, Maryi Wspomożycielki;
- okresowa celebracja Sakramentu Pojednania rekolekcje, skupienie;
- dni skupienia i wspólne spotkania wspólnoty w czasie Bożego Narodzenia i w czasie Wielkanocy.

3. Oratorium: wspólnota, która służy

Służba jest miarą salezjańskiej duchowości młodzieżowej, która wymaga od młodych stawania się "uczciwymi obywatelami i dobrymi chrześcijanami". Służenie innym niesie ze sobą "promocję godności osoby i jej praw, we wszystkich kontekstach, życie ze wspaniałomyślnością we własnej rodzinie i przygotowanie się do tworzenia jej na fundamencie wzajemnego daru; sprzyjanie solidarności, szczególnie wobec najuboższych; wykonywanie swojej pracy z uczciwością i kompetencją zawodową; promowanie sprawiedliwości, pokoju i dobra wspólnego w polityce; szanowanie natury; rozwijanie kultury". (KG 23, 178)

3.1. Służba w Oratorium.
- Oratorium angażuje do pomocy wszystkich którzy je chcą tworzyć.
Każdy powinien czuć się odpowiedzialny za funkcjonowanie stowarzyszeń, grup i struktur oratoryjnych, według własnych zdolności; być dyspozycyjny do pracy i współpracy, szanować osoby i rzeczy oraz posiadać świadomość, że Opatrzność Boża nie zawiedzie jeśli każdy wypełni swój obowiązek poprawnie, ze współodpowiedzialnością i duchem wiary.
- asystencja salezjańska.
Jest dobrą rzeczą, obok różnych zajęć oratoryjnych część młodzieży jako animatorzy poświęcają codziennie czas na asystencję młodszych. Jest ważna obecność dorosłych i rodziców także podczas gier i zabaw niezorganizowanych, aby dzieci nie czuły się pozostawione samym sobie. Ten styl obecności sprzyja dojrzewaniu "ducha rodzinnego" typowego dla pedagogiki salezjańskiej oraz umożliwia to spotkanie i zawiązanie przyjaźni aby być dla drugiego człowieka bratem i przyjacielem.

3.2. Służba jako element wychowawczy.
- postawa służby
Niech każde zajęcie dzieci i młodzieży będzie stopniowo motywowane przez postawę służby aż do momentu by stała się ona wyborem życiowym tej osoby, która pragnie wzrastać według ewangelicznego stylu Ks. Bosko.
- proponuje się:
- przyzwyczajać do odkrywania wolontariatu na polu wychowawczym, społecznym i eklezjalnym
- grupa niech będzie dla każdego okazją do odkrywania już od wczesnego okresu dojrzewania własnych zdolności i umiejętności
- zawsze mieć na względzie promowanie powołań do szczególnej konsekracji
- aby młodzi i dorośli przyjęli w Oratorium rolę animatorów i wychowawców, pokazując im w dalszej przyszłości rolę salezjańskiego współpracownika. Niesie to ze sobą konieczność formacji i współodpowiedzialności, które dojrzeją w procesie formacji osobistej i chrześcijańskiej oraz przyniosą owoc w konkretnym działaniu.

4. Oratorium: wspólnota twórcza.

4.1. We wspólnocie oratoryjnej każdy z pokorą uznaje zdolności swoje i innych jako dary Ducha Świętego. Dlatego wszyscy czujemy się odpowiedzialni i potrzebni w naszym dziele wychowawczym i ewangelizacyjnym. Każdy więc w Oratorium może znaleźć miejsce i szansę rozwoju własnych zdolności.

4.2. Naśladując styl Ks. Bosko należy stopniowo dokonywać wzrostu ku dojrzałości ludzkiej, wzrostu w wierze poprzez spotkanie z Chrystusem, poprzez swoje doświadczenie Kościoła aż do zrozumienia, że jest się w Kościele i Kościołem oraz odkrycie swojego powołania i dokonanie wyboru drogi życia. Należy również dać miejsce takim zajęciom, w które młodzież może dać swój wkład.
W szczególności należy promować:
- działalność sportową - animowaną przez SALOS;
- działalność rekreacyjną - muzyka teatr, śpiew, rozrywka i poczucie świętowania niech będą uprzywilejowanymi momentami propagowania inicjatyw;
- działalność kulturalną - animacja, świetlica środowiskowa dla dzieci biednych i ubogich. Uwzględnia ona kontakty ze szkołami i rodzicami poprzez wywiad środowiskowy. Działalność ta jest otwarta na problemy społeczne.
- działalność misyjna - z jednej strony musi być uwrażliwieniem wszystkich, z drugiej, jest propozycją która powinna znaleźć odpowiedź poprzez utworzenie konkretnej grupy o charakterze misyjnym. Celem poszerzenia wrażliwości misyjnej w środowisku parafialnym; wynika to z przekonania, że nie tylko trzeci świat jest miejscem misji, ale że także nasze miasto powinno stać się miejscem ewangelizacji, ze szczególnym zwróceniem uwagi na młodzież, która nie doświadczyła życia oratoryjnego;
- wspierać i rozwijać nowe ruchy młodzieżowe, aby młodzi pociągali młodych, uaktywnić naszą obecność wśród młodzieży szkół gimnazjalnych i średnich
- przydzielić starszym animatorom grupy młodzieżowe i wdrażać program formacyjny
- grupa dorosłych - w ciągu roku rodzice dzieci z naszego Oratorium powinni spotkać się przynajmniej na dwóch zorganizowanych spotkaniach w celu formacji i dzielenia się radościami życia oratoryjnego.
- istnieje w dziele salezjańskim Stowarzyszenie Współpracowników Salezjańskich. Starszym animatorom Oratorium pragnących żyć duchem salezjańskim należy proponować wstąpienie do SWS.
- działalność katechetyczna jest animowana przez kierownika katechizacji w porozumieniu z Proboszczem Parafii, natomiast animacja liturgiczna LSO jest prowadzona przez opiekuna ministrantów i animatorów prowadzących grupy według stopni.
- dokumentować naszą działalność w ciągu całego roku poprzez prowadzenie kroniki , pisanie artykułów do gazety parafialnej, Niedzieli łódzkiej, Don Bosco lub Drogi.
Dlatego aby cała działalność przynosiła owoce należy troszczyć się o formację animatorów poprzez spotkania w grupie formacyjnej, poprzez udział w szkole animatora. W pracy oratoryjnej należy dać miejsce inicjatywom lokalnym poprzez uczestnictwo w propozycjach parafialnych, diecezjalnych i salezjańskich.

5. Działalność i struktury

Program wychowawczo - duszpasterski oratorium będzie weryfikowany przez kompetentny organ - Radę Oratorium wybraną przez walne zebranie członków zwyczajnych stowarzyszenia Oratorium.
W skład jej wchodzą:
- Kierownik Oratorium, sekretarz, skarbnik,
- przedstawiciele rodziców,
- przedstawiciele każdego sektoru działania

Rada Oratoryjna posiada następujące zadania:
- gwarantuje ciągłość wzrostu wspólnoty oratoryjnej,
- weryfikuje projekt wychowawczy,
- programuje roczną działalność, biorąc pod uwagę problemy organizacyjne i ekonomiczne,
- sprzyja i promuje łączność pomiędzy różnymi grupami i sektorami,
- zbiera się w ustalonych odstępach czasu przynajmniej raz w miesiącu.
- zatwierdza sprawozdanie merytoryczne i finansowe które kierownik Oratorium przedstawia Dyrektorowi domu salezjańskiego i jego Radzie do zatwierdzenia.
- sporządza preliminarz i daje go do zatwierdzenia Radzie domu salezjańskiego.

na górę